نامِ عجیبیست برای عنوانِ نوشتار یک مجله که بنای این را دارد تا حرف جدی بزند!
این روزها و شبها، خیابانها پر شده است از پرچمهایی که مدافعان و مبارزانِ کفِ خیابانی بر روی دست گرفته و چه پیاده و چه سوار بر مرکبشان مشغول تکاندادن و برافرشته نگهداشتنِ آن هستند تا دلِ نظام و نظامیان را خوش و پشتشان را گرم کنند که نگران عقبهشان نباشند تا مبادا ستون پنجم بنیانش را متزلزل سازد.
و این پرچمها استوار و برفرازند به چوبشان (بله، میدانم که همهٔ چوبپرچمها لزوماً چوبی نیستند ولی بیایید این اختصار را از من بپذیرید). این عَلَمها و بیرقها اگر آن چوب نباشد که علمدارها آن را بالا نگه دارند دیگر صدق عَلَم نمیکنند تا سپاهیان دلشان گرم باشد که هنوز عَلَم بالاست و هنوز میتوان به مبارزه ادامه داد.
این چوبِ پرچم قَوّامِ این عَلَم است.
چه این چوب تَکیَلی باشد به مانند حضرت عبّاس علیهالسلام که تا وقتی یَدِ حیدریاش بر بازویش بود و علمداری میکرد بیرقِ مولایش را نگه داشته بود و دلگرمیِ ابیعبدالله علیهالسلام و سپاهیانش... بود.
چه آن رزمندگانی که در جنگهای این سرزمین تیر و ترکشهای دشمن را به جان خریدند ولی نگذاشتند گزندی به علم و علمدار وارد شود. چه از جنس بدنۀ مردم باشد که قَوّامِ این پرچم سهرنگۀ اللهنشان هستند. و همیشه بودند و خواهند بود این چوبهای پرچم که تا وقتی هستند و خم نشدهاند و نشکستهاند، دوام بیرقِ خود را تضمین میکنند.
و خوب داریم میبینیم که در این شبهای مقدسِ خیابان برای جنگ رمضان هم دوام بیرقِ سهرنگِ ایران (که به حق این بیرق تجسم جمهوری اسلامی ایران است در یک پرچم) به آن چوب و پایه است. به آن مردمیست که در هر شهر کوچک و بزرگی با هر کیفیتی فارغ از جمعیت، با جدیت قَوّامیت خود را برای ایران و پرچم ایران به ظهور میرسانند و به طور اکمل نقش خود را ایفا میکنند، دقیقا همانطور که پدر شهیدمان بسیار تأکید داشت بر مردم و نقش ویژهٔ ایشان، که شاید تنها راهی که این حرف پدرمان کامل درک شود تا همه به عینه ببینیم دوام جمهوری اسلامی به مردمش است، شهادتِ ایشان بود...
چه شهادتی! چه شهادت مبعوث کنندهای!
که ایشان هم جزو همین چوبهای علم بود که تا بود چه خوب پرچم را در دست نگه داشته بود و وقتی رفت هم پرچم را به علمدار جدید و خلف صالحاش داد تا علمداریِ حضرت حجت عجلاللهتعالیفرجهالشریف را با بیرق جمهوری اسلامی ایران بکند.
ایشان هم که در اولین پیامشان خطاب به قَوّامین ایران فرمودند که پرچمداری و علمداری در خیابانها را ادامه بدهید و تا زمانی که ایشان بگویند کفِ خیابان میمانیم تا مأموریتمان به نحو احسن انجام شود و بیعتمان تکمیل...
